Gospodarka magazynowa

Gospodarka magazynowaCo to jest gospodarka magazynowa w firmie? Jeśli przedsiębiorstwo zajmuje się produkcją lub sprzedażą jakichś towarów, musi posiadać hale lub inne pomieszczenia, do ich przechowywania. Magazynowanie produktów oszczędza czas, przyczynia się do lepszej organizacji pracy, a przede wszystkim zabezpiecza surowce, półfabrykaty i gotowe produkty, przed zniszczeniem lub zepsuciem.

Gospodarka magazynowa w firmie to zarządzanie powierzchniami magazynowymi

Zarządzanie to polega między innymi na odpowiednim rozmieszczeniu zawartości magazynu. Gospodarka magazynowa w firmie to również odpowiednie zapasy gotowych produktów do sprzedaży, a także elementów, z których się je wykonuje.

W każdym przedsiębiorstwie produkcja musi iść równolegle ze sprzedażą. Innymi słowy, w każdym magazynie odbywa się dwustronny ruch. Z jednej strony sprowadza się tam półfabrykaty i surowce, z drugiej wywozi się gotowe produkty.

Gospodarka magazynowa w firmie to także dokumentowanie ruchu towarów do i z magazynu. Służą do tego specjalne programy komputerowe, które pomagają kontrolować stan magazynu - programy magazynowe.

Ewidencja materiałów

Ewidencja materiałów najczęściej ma trzy poziomy. Ewidencja wartości materiałów stosowana jest w księgowości, która obejmuje obszar wyceny finansowej, bilansowania oraz sprawozdawczości finansowej. Ewidencja ilości i/lub wartości materiałów potrzebna do celów inwentaryzacyjnych, do pewnego stopnia wykorzystywana jest w księgowości. Ewidencja czysto ilościowa wykorzystywana jest głównie w gospodarce magazynowej jednostek gospodarczych.

Najważniejsze i najczęściej wykorzystywane dokumenty w gospodarce materiałowej, to dokumenty przychodowe oraz dokumenty rozchodowe. Dzięki nim na bieżąco śledzić można stany materiałowe na różnych etapach procesów produkcyjnych. Do najczęściej stosowanych dokumentów przychodowych zalicza się przyjęcie materiałów (PZ), stosowane przy wprowadzaniu nowo nabytych i przywiezionych materiałów na stan. Innym Dokumentem przychodowym jest zwrot materiałów (ZW), stosowanych na przykład przy zwrocie nadwyżek materiałów z produkcji do magazynu. Do dokumentów rozchodowych zaliczamy pobranie materiałów (RW) oraz wydanie materiałów na zewnątrz (WZ), z których pierwszy dokument stosowany jest do wydania w obrębie jednostki gospodarczej, a drugi do wydania na zewnątrz jednostki, na przykład kontrahentom.

Materiały zwykle wycenia się zależnie od przyjętego w jednostce gospodarczej sposobu rozliczania kosztów zakupu oraz wyceniania rozchodów i przychodów materiałowych.
Przychód wycenia się na różne sposoby. Jednym z nich jest wycena według ceny zakupu. Wycena według ceny nabycia polega na wzięciu pod uwagę cenę zakupu oraz koszty zakupu. Tworzenie wyceny ewidencyjnej przyjmuje się w oparciu o stałą cenę w ciągu roku.

Przy rozchodzie materiałów stosować można ceny przyjęć. Warunkiem takiego stanu rzeczy jest zakup lub nabycie wszystkich materiałów znajdujących się na magazynie w jednakowej cenie. Jeśli ceny te są różne, wybiera się jedną z metod wyceny rozchodu materiałów. Wyróżniamy następujące metody: według FIFO (pierwsze przyszło i pierwsze wyjdzie), albo w układzie LIFO (ostatnie przyszło, pierwsze wyjdzie), można obliczyć i ustalić porządek oraz cenę rozchodu materiałów według ceny przeciętnej obliczając średnią ważoną cen. Można również zastosować szczegółową identyfikację cen, ale ten sposób polecany jest tylko w małych przedsiębiorstwach, ponieważ przy większej ilości materiałów i dostaw łatwiej o błąd i marnotrawstwo zasobów.

Zakup materiałów ewidencjonuje się w dwuczęściowej, udokumentowanej operacji:

1. przyjęcie na stan do magazynu nabytego i przywiezionego materiału na podstawie dokumentu przyjęcia (rzeczowy moment nabycia),
2. otrzymanie, merytoryczne i formalne sprawdzenie oraz zaakceptowanie do zapłaty faktury VAT od dostawcy (prawno - finansowy moment zakupu).

Przy przyjmowaniu dostarczonych materiałów konieczna jest kontrola zgodności stanu faktycznego ze stanem opisanym w zamówieniu w postaci ilościowej oraz jakościowej. Magazynier zwykle ponosi odpowiedzialność materialną za wykrycie niezgodności przy dostawie, więc to on powinien sprawdzać nowe dostawy. Jeśli osoba sprawdzająca dostarczone zamówienie stwierdzi wady lub niezgodności w ilości, przygotowywany jest protokół, będący później podstawą procesu reklamacji.

Z uwagi na częstą rozbieżność w czasie momentu zapłaty za zamówione materiały oraz przyjęcia materiałów na stan magazynowy, ewidencja zakupu rozlicza się za pomocą aktywno-pasywnego konta „Rozliczenie zakupu materiałów”. Saldo debetowe na tym koncie oznacza otrzymaną już od dostawcy fakturę VAT za zakupione materiały, co oznacza tak zwane „materiały w drodze”. Z kolei saldo kredytowe występuje, kiedy dostawa już dotarła do magazynu, a fakturę VAT dostawca dopiero dostarczy, co oznacza tak zwane „dostawy niefakturowane”.

Kiedy do ewidencji przyjmowania materiałów stosuje się stałe ceny ewidencyjne, różnice w cenie księguje się na koncie „Odchylenia od cen ewidencyjnych”, które służy jako konto korygujące do konta „Materiały”. Przy cenie ewidencyjnej niższej od rzeczywistej ceny zakupu powstają odchylenia zwiększające, czyli debetowe, natomiast kiedy cena rzeczywista zakupu jest niższa od ceny ewidencyjnej, są to odchylenia kredytowe.

Ocena: 5.0

Komentarze